Allereerst de officiële ultra high-end definitie:
Er is sprake van ultra high-end indien een product minimaal 1 extreme performance level heeft in minimaal één van de 4 Strategische Auditieve Parameters van de Component AudioScoop.
Waarschijnlijk is de definitie beter te interpreteren indien de lezer meer AudioScoop kundig is. Vrij vertaald: wanneer een cluster audioparameters zó goed scoort, zó buitenaards speciaal is, dan is er sprake van ultra high-end.
Volgens Audiofile standards moet zo’n cluster, de strategische auditieve parameter (SAP), een score (performance level) hebben van minimaal 90/100.
Heftig hoog dus. De overige clusters hoeven de 90 standard niet te persé te halen, maar mogen nooit onder performance level 65 komen. Laatstgenoemde is de minimumeis voor high-end performance levels.
Dit betekent dat, zodra één van de vier SAP’s boven performance waarde 90 komt, het product automatisch in segment ultra high-end wordt geplaatst.
Wat betekent dit voor ATC ultra high-end luidsprekers?
En waarin blinken deze speakers uit opdat ze op de hoogste trede van de hifi-ladder mogen staan? Audiofile’s antwoord is weliswaar consequent, dus in lijn met de ultra high-end definities, maar de performance levels van de verschillende ATC luidsprekers zijn wel anders verdeeld.
Zo is de IQ performance level van thans meest gunstige actieve speaker SCM20ASL groter dan 92 (uit 100). Een krankzinnig hoog getal en niet passend bij de investering. Typisch ATC.
Een ander voorbeeld. De passieve ATC SCM50. Met een EQ performance level groter dan 94 referentie waardig. In vergelijk met speakers tot categorie extreem. Ook typisch ATC.
Winnen ATC speakers regelmatig de prijs voor ‘mooiste object’ in de woonruimte? Niet echt.
Is er een alternatief merk die voor ongeveer de investering (*2) auditief doet wat ATC doet? Ook niet echt.
